Thursday, 5 September 2013

केवळ बोलण्यामुळेच.


माणसाच्या जीवनात आजवर कोणतीही गोष्ट झाली असेल, होत असेल किंवा भविष्यात होईल तर ती फक्त बोलण्यामुळेच.

रामायण झाले ते बोलण्यामुळे.
महाभारत घडले ते बोलण्यामुळे.

वाद होतात ते बोलण्यामुळे.
वाद सुटतात ते बोलण्यामुळे.

मैत्री होते ते बोलण्यामुळे.
मैत्री तुटते ते बोलण्यामुळे.

आपले परके होतात ते बोलण्यामुळे.
परके आपले होतात ते बोलण्यामुळे.

प्रेम होते ते बोलण्यामुळे.
प्रेम तुटते ते बोलण्यामुळे. 

मन जुळतं ते बोलण्यामुळे.
मन दुरावते ते बोलण्यामुळे.

नाते जुळतात ते बोलण्यामुळे.
नाते तुटतात ते बोलण्यामुळे.

ज्ञानी ठरतो ते बोलण्यामुळे.
अज्ञानी ठरतो ते बोलण्यामुळे.

यशस्वी होतो ते बोलण्यामुळे.
अयशस्वी होतो ते ते बोलण्यामुळे.

जीवनात उच्च पदी बसतो ते बोलण्यामुळे.
जीवनात नेहमी खाली बसतो ते बोलण्यामुळे.


सांगण्याचा उद्देश एकच आहे कि, जीवनात ईतरांशी संभाषण, संवाद साधतांना नेहमी नम्रतेने साधा, मुखात नेहमी गोडवा असू द्या. ज्या विषयाची आपल्याला माहिती नसेल तर त्या विषयाची माहिती समोरच्याकडून माहित करून घ्या आणि जर तुम्हाला एखाद्या विषयाची माहिती असेल तर त्या विषयाची माहिती समोरच्याला माहित करून द्या.

प्रत्येकाचे विचार सारखेच असतील असे नाही पण आपल्या बोलण्यात जर नम्रता असेल तर समोरच्याला आपले विचार आपण पटवून देऊ शकतो.

विद्या विनयेन शोभते हे समीकरण ध्यानात असू द्या.
 
जय जिजाऊ
जय शिवराय 
 
शिव-अर्पण मनोज  दि ०५/०९/२०१३

एक सुंदर काव्य "पेक्षा"....


परिस्थितीवर रडण्यापेक्षा 
परिस्थितीशी लढण्यात मजा आहे.
नशिबावर नतमस्तक होण्यापेक्षा 
मेहनत करण्यात मजा आहे.

स्वार्थ मिरविण्यापेक्षा 
परमार्थ करण्यात मजा आहे.
फक्त फुल झेलण्यापेक्षा 
काट्यावर चालण्यात मजा आहे.

व्यसनात झिंगण्यापेक्षा 
बलाढ्य बनण्यात मजा आहे.
अस्तित्व शून्य जगण्यापेक्षा 
नाव करून मारण्यात मजा आहे.

फक्त घेण्यापेक्षा 
मनापासून देण्यात मजा आहे.
सुखात राहण्यापेक्षा 

दुखं झेलण्यात मजा आहे.

अश्रू ढाळन्यापेक्षा 
कुणाचे अश्रू पुसण्यात मजा आहे.
कुणाची चाकरी करण्यापेक्षा 
कष्टाची भाकरी खाण्यात मजा आहे.


जय जिजाऊ
जय शिवराय 
  
शिव-अर्पण मनोज  दि ०५/०९/२०१३

Monday, 2 September 2013

धावते युग, आम्ही आणि आमचे आई वडील.


आज आम्ही धावत्या युगात धावायला कमी पडतो.
आज आम्ही आमची बाजू सक्षम पणे आणि व्यवहारिक 
दृष्ट्या व्यवस्थित मांडू शकत नाही.
आज आम्ही समाजात व्यवहार शून्य जगतो.
आज आम्ही इतर मुलांच्या तुलनेत कमी ठरतो.  
जर कधी आमच्या आई वडीलांनी आम्हाला बाजार करायला 
सांगीतला तर आम्ही बाजार न करता बाजार भरवून ठेवतो.

पण ह्या सर्व गोष्टींना दुसरा तिसरा कोणी कारणीभूत, जबाबदार नसून आमचे आई वडील ह्या सर्व गोष्टींना कारणीभूत आहेत.

आमचा १८-२२ वयोगटाचा वर्ग आज सुशिक्षित, उच्च शिक्षित व शिक्षण घेणारा आहे. पण आज हाच वर्ग दुध डेअरी मध्ये गेल्यावर ताक किलो मध्ये मागतो, दुध किलो मध्ये मागतो, दही लिटर मध्ये मागतो काही तर महाभाग असे आहेत कि त्यांना दही ६० रु. किलो आहे तर १ पाव दही कितीचं होईल हे सांगता येत नाही, काहींना साखरेचा भाव माहित नाही तर ह्या सर्व गोष्टींना कोण कारणीभूत आहे...??. जर आमचे आई वडील पोराला सर्व गोष्टी हातात आणि जागच्या जागी देतात तर कसा कळेल त्यांना वस्तूचा भाव आणि लिटर व किलो मधला फरक. 
 
आमचा तरुण वर्ग नवनवीन कॉलेजला जातो तर तिथलं वातावरण पाहून तो थोडा घाबरतो, अडखळतो, लवकर तिथल्या वातावरणाशी तो जुळत नाही कारण त्याने कॉलेज हे फक्त काल्पनिक रंगवलेलं आणि पाहिलेलं असतं, प्रत्येक्षात कधी पाहिलेलं नसतं म्हणून कॉलेज व विद्यापीठात प्रवेश घेण्यासाठी आई वडिलांना मुलांच्या सोबत जाऊन मुलांची वकिली करावी लागते. 

आज आमच्या तरुण वर्गाला बँकेचा व्यवहार कसा चालतो हे कळत नाही, बँकेत गेल्यावर आमचा तरुण वर्ग, हरवल्यागत सर्वांच्या तोंडाकडे पाहत असतो इतकी दयनीय अवस्था आहे आमच्या तरुणांची.   

म्हणून आमच्या वडीलधारी वर्गाला एक विनंती करतो कि, आपल्या मुलांना ८ ते १६ ह्या वयोगटात असतांना त्यांना कॉलेज (महाविद्यालय), विद्यापीठ (University) दाखवा, बँक दाखवा, बँकेचा व्यवहार शिकवा, बाजारात घेऊन जा, बाजार करायला शिकवा, अडचणींना तोंड देण्याची सवय होऊ द्या, स्वतःची कामे स्वताः करायला सांगा आणि ज्या दिवशी तुमचा मुलगा स्वतःची कामे स्वतः करेल, व्यवहारिक म्हणून समाजात वावरेल त्या दिवशी त्याचे शिक्षण हे खरे उपयोगी ठरेल आणि याचा आनंद तुम्हाला आणि तुमच्या मुलाला सुद्धा होईल. मग तो कुठल्याही क्षेत्रात कमी पडणार नाही हि सुद्धा खात्री आहे.      
   

जय जिजाऊ
जय शिवराय 


शिव-अर्पण मनोज  दि २/०९/२०१३           

विचार ३२.

आपला दृष्टीकोन जसा असेल तसं आपल्याला जग दिसेल.
म्हणून सांगतो आपला दृष्टीकोन बदला जग आपोआप बदलेलं 
दिसेल.

जय जिजाऊ
जय शिवराय

शिव-अर्पण मनोज दि - ०१/०८/२०१३